تبليغاتX
وصال

وصال

چه بی تابانه می خواهمت ای دوریت آزمون تلخ زنده بگوری!

چه بی تابانه تو را طلب می کنم!

بر پشت سمندی

                    گویی

                          نوزین

 

که قرارش نیست .

و فاصله

تجربه ای بیهوده است.

بوی پیرهنت

این جا

و اکنون

کوه ها در فاصله

                   سردند.

 

دست

          در کوچه و بستر

                          حضور مأنوس دست تو را می جوید،

و به راه اندیشیدن

یأس را

رج می زند.

بی نجوای انگشتانت

فقط

و جهان از سلامی خالی است...

                                                                           " احمد شاملو"

+نوشته شده در سه شنبه دوازدهم شهریور 1387ساعت11:30توسط هیوا | |

 

زندگی شاید

یک خیابان درازست که هر روز زنی

با زنبیلی از آن می گذرد

زندگی شاید

ریسمانیست که مردی با آن خود را از شاخه می آویزد

زندگی شاید

طفلیست که از مدرسه بر می گردد

زندگی شاید

آن لحظه مسدودیست

که نگاه من در نی نی چشمان تو خود را ویران می سازد

و در این حسی است

که من آن را با ادراک ماه و با دریافت ظلمت خواهم آمیخت... 

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت18:54توسط هیوا | |

آن که می گوید دوستت می دارم

خنیاگر غمگینی است

که آوازش را از دست داده است.

                       ای کاش عشق را

                              زبان سخن بود

 

هزار کاکلی شاد

                    در چشمان توست

هزار قناری خاموش

 

در گلوی من

    

 

                  عشق را

                   ای کاش زبان سخن بود

آنکه می گوید دوستت می دارم

دل اندوهگین شبی است

که مهتابش را می جوید

                   ای کاش عشق را

                      زبان سخن بود

 

هزار آفتاب خندان در خرم توست

هزار ستاره ی گریان

در تمنای من.

عشق را

ای کاش زبان سخن بود...

 

                                                                                    "احمد شاملو"

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت16:34توسط هیوا | |

وقتی نسیم صبحگاهان-مست-

گل های باغ گیسوانت را

افشاندو

         پر پرکرد و

                    پر پر کرد و

                                پر پر کرد.

بر روی پیشانی

من نیز در آینه ی چشم تو می دیدم

پرواز روحم را

                  در آفاق پریشانی...

+نوشته شده در جمعه چهارم مرداد 1387ساعت18:51توسط هیوا | |

+نوشته شده در جمعه چهارم مرداد 1387ساعت18:41توسط هیوا | |

معنای زنده بودن من ،با تو بودن است

نزدیک ، دور

              سیر ، گرسنه

                               رها ، اسیر

دلتنگ ، شاد

آن لحظه ای که تو را سرآید مرا مباد!

مفهوم مرگ من

در راه سرافرازی تو ، در کنار تو

مفهوم زندگی است.

معنای عشق نیز

در سرنوشت من

با تو ، همیشه با تو ، برای تو ، زیستن .

+نوشته شده در شنبه بیست و نهم تیر 1387ساعت11:51توسط هیوا | |

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387ساعت17:34توسط هیوا | |

+نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387ساعت10:8توسط هیوا | |

+نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387ساعت19:44توسط هیوا | |

هر بار که این کویر ترک خورده

 به تقاضای ترنم باران مهرش ،

 سفره دل می گشاید

 حلقه های اشک حسرت

مهمان عشق می شوند

و باران ارادت  می بارند .

گویی نجابت باران

فرصت  عشق سوزی بخشیده ...

+نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387ساعت19:43توسط هیوا | |

                          بشکن دل بینوای ما را ای عشق

                     این ساز شکسته اش خوش آهنگتر است

+نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387ساعت19:34توسط هیوا | |

+نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم تیر 1387ساعت18:44توسط هیوا | |

چه زيباست بخاطر تو زيستن براي تو ماندن به عشق

تو سوختن وبه پاي تو مردن وچه تلخ وغم انگيز است 

دور از تو بودن براي تو گريستن وبه عشق و دنياي تو

 نرسيدن اي کاش ميدانستي بدون تو مرگ گواراترين 

زندگيست بدون تو بودن وبدور از دستان مهربانت

زندگي چه تلخ وناشکيباست اي کاش مي دانستي 

 مرز خواستن کجاست واي کاش مي ديدي قلبي را که

 فقط براي تو مي تپد حرفهارا گاه نمي توان گفت من 

لحظه هاي با تو بودن را با اشکهايم تداعي مي کنم 

 وعطر نفسهاي تورا در بند بند وجودم مي بلعم

 

+نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم تیر 1387ساعت18:37توسط هیوا | |

 

+نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم تیر 1387ساعت18:29توسط هیوا | |

در خلوت روشن با تو گریسته ام

برای خاطر زندگان

و در گورستان تاریک با تو خوانده ام

زیباترین سرودها را

زیرا مرده گان این سال

عاشق ترین زنده گان بوده اند

+نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم تیر 1387ساعت18:23توسط هیوا | |

 

اگرمي دانستم نگاهت زبان نگاهم را نمي فهمد،هيچ گاه نگاهت نمي کردم


اگر مي دانستم روزي تو را از دست مي دهم،هيچ گاه به دستت نمي آوردم

اگر مي دانستم جدايي به اين حد تلخ است،هيچ گاه دل به دوستي نمي بستم

اگر مي دانستم جدايي براي عشق است ،هيچ گاه عاشق نمي شدم


اگر مي دانستم سرانجام عاشقي چنين است هيچ گاه آغاز نمي کردم...

+نوشته شده در پنجشنبه بیستم تیر 1387ساعت17:8توسط هیوا | |

 

اولین روز دبستان باز گرد

شادی آن روزهایم باز گرد

باز گرد ای خاطرات کودکی

بر سوار اسب های چوبکی

خاطرات کودکی زیباترند یادگاران کهن ما بود و تفریقی نبود

ای دبستانی ترین احساس من باز گرد

این مشق ها را خط بزن

در گوشم صدایی چون تگرگ

خش خش جاروی بابا روی برگ

هم کلاسی های من یادم کنید

باز هم در کوچه فریادم کنید

کاش هرگز زنگ تفریحی نبود.

+نوشته شده در پنجشنبه بیستم تیر 1387ساعت16:39توسط هیوا | |

زندگی آبراهی است به نام وفا 

می ریزد به جویی به نام صفا

می رود به رودی به نام اشک

می رسد به دریایی به نام وداع

+نوشته شده در پنجشنبه بیستم تیر 1387ساعت16:22توسط هیوا | |

+نوشته شده در دوشنبه هفدهم تیر 1387ساعت15:0توسط هیوا | |

+نوشته شده در دوشنبه هفدهم تیر 1387ساعت14:52توسط هیوا | |

زندگي دفتري از خاطرهاست ...

يک نفر در دل شب ، يک نفر در دل خاک ...

يک نفر همدم خوشبختي هاست ،

 يک نفر همسفر سختي هاست ،

چشم تا باز کنيم عمرمان مي گذرد...

ما همه همسفريم....

+نوشته شده در یکشنبه شانزدهم تیر 1387ساعت14:29توسط هیوا | |

 

 

آخر گذشت

آن زمان کهنه ی دیدار

رفت آن ثانیه های پر هیاهو

شکست آن لحظه های زیبا

و تو ‌‌‌‌

چه ساده گذشتی از این همه احساس

+نوشته شده در شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت23:41توسط هیوا | |

زندگی در گرو خاطره هاست

خاطره در گرو فاصله هاست

فاصله تلخترین خاطره هاست...

+نوشته شده در شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت23:34توسط هیوا | |

دوست داشتن بهترین شکل مالکیت

                                        و

                                         مالکیت بدترین شکل دوست داشتن است

+نوشته شده در شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت23:29توسط هیوا | |

در خواب ناز بودم شبی

دیدم کسی در می زند

در را گشودم روی او

دیدم غم است در می زند

ای دوستان بی وفا

از غم بیاموزید وفا

غم با همه بیگانگی

هر شب به من سر می زند...

+نوشته شده در شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت23:11توسط هیوا | |

+نوشته شده در شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت23:3توسط هیوا | |

اگر روزی دلت لبریز غم بود

                                    گذرت بر مزار کهنه ام بود

بگو این بی نصیب خفته در این خاک

                                             یه روزی عاشق و دیوانه ام بود...

+نوشته شده در شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت22:49توسط هیوا | |

تکرار می شود

هیاهوی خالی و پوچ.....

من را

در حریم امن چشمانت

به آرامش برسان

+نوشته شده در شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت22:44توسط هیوا | |

+نوشته شده در شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت22:41توسط هیوا | |

                                                  

  زمستان

سر آغاز نگاه سرد تو بود

و شب بلورین من

معصومانه شکست

با حجم سنگ های غرور تو

+نوشته شده در شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت22:25توسط هیوا | |